Karel van Huffelen

Verwarring

De Romeinse kerkvaders hebben grote verwarring onder de mensheid gesticht door destijds doelbewust en systematisch het vrouwelijke principe uit de bijbel te elimineren en het mannelijke principe te ontmannen.
In de ‘reguliere’ wetenschappelijk getinte literatuur is daarover weinig terug te vinden, omdat theologen en bijbelwetenschappers de bijbel als een vaststaand gegeven aannemen, zgn. geïnspireerd door de Heilige Geest.
Men speculeert zich wezenloos over allerlei ingewikkelde en tegenstrijdige teksten, maar de gedachte aan mogelijke manipulatie van de bijbel door schijn-heilige geesten kan niet meer aan de orde komen door het vooringenomen standpunt.
Wat is wetenschap als-ie niet van het hart komt? Zonder het hart, het Ene Hart, is er géén weten, géén kennis van wat werkelijk is: géén waarheid.

Genade

In haar boek Het Pleiadisch Plan channelt Barbara Hand Clow, dat het werk van Jezus een nieuwe alchemie op Aarde bracht, een activatie van basale, biologische coderingen op de planeet, waarmee de Aarde weer de mogelijkheid werd gegeven multidimensionale wezens te huisvesten. Zij schrijft voorts, dat Jezus een uitmuntend magiër was, die een nieuw potentieel op Aarde kwam implanteren door wonderen te verrichten en een nieuwe psychologische code in te brengen: genade, waardoor uiteindelijk alle ooit op planeet Aarde geïnjecteerde verwarring opgelost zal worden. Genade houdt in, dat de individuele mens ongelimiteerd is als hij/zij volledig vanuit het hart leeft.

Ontmanning van Jezus èn de biechtvaders

De kerkvaders ontkrachtten echter Jezus’ mannelijkheid door zijn ware relatie met Maria Magdalena te verbergen en te elimineren uit de Bijbelse geschriften: het mannelijke werd ontmand en het vrouwelijke ontkend.
En – aldus Barbara Hand Clow – zo werd de Rooms Katholieke Kerk de enige organisatie waar je een penis nodig hebt om een job te krijgen, maar wie eenmaal als priester is aangesteld, mag ‘m nóóit meer gebruiken. Het celibaat werd in de vierde eeuw na Christus in de Roomse Kerk ingevoerd. Daarmee werd en wordt nog steeds een schijn van zuiverheid gecreëerd. Sexloze priesters in witte (!) pijen worden op een voetstuk gezet. Communiceerde de mens in de oudheid nog zelf rechtstreeks met God of met de ‘sferen’, het Vaticaan nam dit over door er ‘zuivere’ priesters tussen te schuiven die zogenaamd bemiddelen tussen de parochianen en God. Via deze ontmande biechtvaders oordeelt de toornige God de Vader over zijn per definitie zondige (en toch goddelijke?) kinderen.

Het geheim van sexualiteit

Aldus werd de suggestie gecreëerd dat sexloze priesters en de van sex ontdane Jezus op één lijn staan: ontmande mannen krijgen het aureool van zuiverheid.
Alle overige mannen werden daarmee op subtiele wijze zondig verklaard, hetgeen wordt versterkt door de uitvinding van de erfzonde in het bijbelboek Genesis.
Door de creatie van deze kunstmatige tegenstelling werd het collectieve bewustzijn opgezadeld met een grote partij verwarring rond sexualiteit en intimiteit: de man die zijn fallus gebruikt, deugt niet.
Uit verschillende bronnen blijkt dat Maria Magdalena en Jezus gehuwd zijn geweest (in Glastonbury) en samen kinderen hebben gehad.
Jezus en Maria Magdalena waren Meesters in Tantra: hun – doelbewust buiten de bijbel gehouden – eenheid berustte op hun alchemistische, tantrische verbinding. Waarom moest het sacrale huwelijk in het algemeen en dat van Maria Magdalena en Jezus in het bijzonder doodgezwegen worden? De kerkvaders wisten dat ze hun macht konden vergroten en blijven uitoefenen als ze hun parochianen in de onwetendheid en verwarring over (het geheim van ware) sexualiteit zouden houden.
Dat is lange tijd goed gelukt, ondermeer door rigoureuze inquisitiepraktijken uit te voeren op hen die zich met de versmelting van het mannelijke en het vrouwelijke principe bezig hielden, zoals Katharen, Tempeliers en Heksen.
Dat Rome in zijn eigen val loopt, wordt de laatste jaren duidelijk doordat veel sexueel misbruik door priesters in de openbaarheid komt: de fallus is kennelijk niet te temmen door celibataire, sexuele onderdrukking.
De kuisheidsgelofte is blijkbaar geen garantie voor sexuele integriteit, laat staan voor sexuele onthouding. Zou het niet zo kunnen zijn dat de celibataire eed juist extra spanningen oproept onder de witte pijen?

Vaders zonder ballen

Waar de oerkracht van de vrouw schuilt in haar baarmoeder, zetelt de ware kracht van de man in zijn testikels.
Wordt die oerenergie verbonden met het hart, dan kan de ware man wedergeboren worden: de drager van het manlijke principe die zich opwerpt als de beschermer van het vrouwelijke principe. Dit is de man die zich thuis voelt in zichzelf en op Moeder Aarde, de man die zich veilig voelt van binnen en – dus – geen uiterlijke macht meer nodig heeft om veiligheid te simuleren.
De mannen heeft het echter al millennialang ontbroken aan vaders die het voorbeeld waren van ware beschermers van het vrouwelijke principe, vaders met ballen in plaats van met spierballen. Zo is een patriarchale samenleving ontstaan waarin het merendeel der mannen fungeert als een soort ‘slappe zakken’ die vrijwel alleen nog maar gespierde taal kunnen bezigen, in kantooromgevingen werken en niet meer in contact staan met de natuur: ontmanning en mentalisering gaan hand in hand. Zowel de verbinding tussen de man en God (hemel) is verbroken als die tussen man en Aarde (Moeder).

Maria-verering, Magdalena-verachting

Niet alleen werd de man ontdaan van zijn ware manlijkheid, de Romeinse kerkvaders negeerden en kleineerden ook doelbewust het vrouwelijke principe. Ik geef de gebruikte ‘technieken’ beknopt weer:
1. Eva werd in het scheppingsverhaal ondergeschikt gemaakt aan Adam en opgezadeld met het schuldgevoel van de zgn. eerste zonde
2. Maria Magdalena’s tantrische, hoog-spirituele partnership met Jezus werd niet alleen verzwegen in de bijbelse geschriften, Maria van Magdala werd ook nog eens aangemerkt als een bezetene èn als een berouwvolle zondares. Daarnaast werd ze in de dagelijkse kerkelijke praktijk (niet in de bijbel) tot hoer bestempeld.
3. De kerkvaders vervingen de passievolle, tantrische meesteres van Magdala door haar sexloze schoonmoeder Maria die Jezus onbevlekt zou hebben ontvangen. Maria wordt door Rome opgehemeld, de Magdalena veracht.

De boodschap die hiermee in het collectieve bewustzijn werd verankerd is dat alleen sexloze vrouwen (maagden) zuiver zijn, vrij van zonden; alle overige vrouwen zijn zondaressen c.q. hoeren. Dit is een uitermate verwarrende boodschap want er bestaan – in principe – geen sexloze vrouwen net zo min als er sexloze mannen of sexloze biechtvaders bestaan.

Het innerlijke weten

De strategie van Rome was – en is nog steeds – het zaaien van verwarring en verdeeldheid in ieder individu (ongeacht het geslacht) èn tussen man en vrouw: hoe machtelozer de mens, des te machtiger de kerk, zo simpel is het.
Ik nodig je uit om voor een momentje je ogen te sluiten, naar binnen te gaan en het voorgaande in alle rust te toetsen aan de kennis van je hart, de kennis van het Ene Hart. Noch kerkvaders noch bijbels noch andere geschriften zoals dit artikel maken uit wat ‘goed’ is en wat niet.
Jij alleen kunt voelen wat resoneert met de kennis van je hart, met je innerlijke bron, en wat daarmee niet resoneert. We kunnen dat maar beter niet (meer) uit handen geven aan priesters of andere – al dan niet vaderlijke – figuren.

De boom des levens

Op het speelbord dat Aarde heet, hebben we talloze incarnaties gehad waarin we diverse rollen hebben aangenomen: man èn vrouw, dader èn slachtoffer, machthebber èn machteloze, manipulator èn gemanipuleerde, gebruiker èn gebruikte. We zijn de optelsom van al onze verledens en die van ons voorgeslacht. Al die krachten en mogelijkheden zijn in ons aanwezig, ongeacht of we in de huidige incarnatie een vrouwelijk dan wel een manlijk jasje hebben aangetrokken. Dit inzicht is zowel een troost als een impuls.
Is het niet heerlijk dat we niet meer heimelijk van de boom van goed en kwaad hoeven te snoepen, maar volop kunnen en mogen genieten van de boom des levens, zonder schuldgevoel?


Klik hier om terug te keren naar onze artikelen.